Ακόμα και στις μέρες μας, στις περισσότερες των περιπτώσεων η πολυτέλεια στον ξενοδοχειακό κλάδο ορίζεται από τα ακριβά σεντόνια και τα καλής ποιότητας στρώματα, τις μαρμάρινες επενδύσεις στα ευρύχωρα μπάνια και την αψεγάδιαστη εξυπηρέτηση. Σήμερα όμως, στην εποχή του εκλεκτικού lifestyle και του «υβριδικού τουρισμού», οι απαιτήσεις των σύγχρονων νομάδων έχουν μετατοπιστεί ριζικά. Οι εύποροι ταξιδιώτες δεν αναζητούν απλώς ένα μέρος με τέλειες ανέσεις για να μείνουν, αλλά μια αυθεντική πνευματική και αισθητική εμπειρία. Σε αυτό το πλαίσιο, η τέχνη έχει πάψει πλέον να αποτελεί ένα απλό διακοσμητικό στοιχείο που γεμίζει τους άδειους τοίχους των διαδρόμων και του lobby. Έχει μετατραπεί στον απόλυτο πυρήνα της ταυτότητας των κορυφαίων πολυτελών ξενοδοχείων παγκοσμίως, διαμορφώνοντας τον χαρακτήρα τους και προσφέροντας στους επισκέπτες μια κατά κάποιον τρόπο ιδιωτική εμπειρία σε ένα μουσείο. Το curated hospitality βασίζεται στην ιδέα ότι ένα ξενοδοχείο μπορεί να λειτουργήσει ως ζωντανός πολιτιστικός οργανισμός, μια γκαλερί όπου ο επισκέπτης κοιμάται, δειπνεί και αλληλεπιδρά με αριστουργήματα της παγκόσμιας εικαστικής σκηνής. Οι ιδιοκτήτες και οι επιμελητές τέχνης των πολυτελών ξενοδοχείων δεν αγοράζουν πλέον μαζικά έργα τέχνης, αλλά χτίζουν προσωπικές και πολλών εκατομμυρίων συλλογές. Συχνά σε άμεση συνεργασία με τους ίδιους τους καλλιτέχνες ή με κορυφαία ιδρύματα.
Τα νέα πολυτελή ξενοδοχεία, προσφέρουν διαμονή σε ιδιωτικά μουσεία
Ένα από τα πιο εμβληματικά παραδείγματα αυτής της φιλοσοφίας είναι το ιστορικό The Dolder Grand στη Ζυρίχη. Αυτό το εκπληκτικό resort με αισθητική Belle Époque, δεσπόζει πάνω από την ελβετική πόλη και φιλοξενεί μια συγκλονιστική συλλογή με περισσότερα από 100 έργα τέχνης, τα οποία ανήκουν στον ιδιοκτήτη του, Urs Schwarzenbach. Καθώς περπατά κανείς στους κοινόχρηστους χώρους, έρχεται αντιμέτωπος με αυθεντικά έργα των: Salvador Dalí, Joan Miro και Keith Harring, ενώ στους κήπους δεσπόζουν τα μνημειώδη γλυπτά του Fernando Botero. Το συγκεκριμένο ξενοδοχείο προσφέρει στους ενοίκους του και iPads με ειδικά σχεδιασμένες art tours, επιτρέποντάς να ξεναγηθούν οι φιλοξενούμενοι στη συλλογή σαν να βρίσκονταν σε κάποιο διάσημο μουσείο. Μεταφερόμενοι στη νότια Γαλλία, το Château La Coste στην Προβηγκία πηγαίνει το concept ακόμα ένα βήμα πιο μπροστά, παντρεύοντας την πολυτελή διαμονή με την οινοποιία, την αρχιτεκτονική και τα site-specific γλυπτά, εκείνα δηλαδή που έχουν δημιουργηθεί για να τοποθετηθούν στο συγκεκριμένο χώρο. Στο Art Centre του κτήματος, το οποίο έχει σχεδιαστεί από τον σπουδαίο Ιάπωνα αρχιτέκτονα Tadao Ando, το εμβληματικό γλυπτό «Crouching Spider» της Louis Bourgeois, μοιάζει να αιωρείται πάνω από το νερό, δημιουργώντας μια απόκοσμη και καθηλωτική ατμόσφαιρα. Εδώ, η τέχνη δεν είναι «κλεισμένη» σε κάδρα, αλλά πλήρως ενσωματωμένη στο φυσικό τοπίο και στην αρχιτεκτονική δομή του resort. Στη Νότια Κορέα το πολυτελές Art Paradiso, διαθέτει μόνο 58 σουίτες και συνδυάζει την κλασική ευρωπαϊκή μεγαλοπρέπεια με τη σύγχρονη κορεατική αισθητική και τη cutting-edge τέχνη. Οι κοινόχρηστοι χώροι και οι διάδρομοι είναι σχεδιασμένοι με σκοτεινούς, ατμοσφαιρικούς τοίχους (cinematic moody palette σε μαύρο, κόκκινο και χρυσό) και ειδικό θεατρικό φωτισμό γκαλερί. Αυτή η επιλογή έγινε συνειδητά ώστε να αναδεικνύονται τα έργα που είναι τοποθετημένα σε κάθε γωνιά του ξενοδοχείου καθώς έχουν την υπογραφή των: Yayoi Kusama, Jeff Koons, Damien Hirst, Anish Kapoor, Robert Indiana και Ugo Rondinone. Ονόματα που συνθέτουν την αφρόκρεμα της σύγχρονης τέχνης.
Η ανατροπή των κανόνων και η σύνδεση με την εντοπιότητα
Στο Πεκίνο, το Éclat Hotel προκαλεί τα όρια της παραδοσιακής δυτικής luxury αισθητικής, επιλέγοντας μια σχεδόν προκλητική έκθεση έργων. Στο λόμπι και στις σουίτες του, οι επισκέπτες μπορούν να θαυμάσουν αυθεντικά γλυπτά του Dalí και της Niki de Saint Phalle, αλλά και μια εκπληκτική συλλογή από σύγχρονους Κινέζους καλλιτέχνες, μετατρέποντας τη διαμονή σε μια πολυαισθητηριακή εμπειρία που αντανακλά την εκρηκτική ενέργεια της ασιατικής μητρόπολης. Η τάση αυτή, ωστόσο, δεν αφορά μόνο τα blue-chip ονόματα της παγκόσμιας αγοράς τέχνης. Εκείνους δηλαδή τους καλλιτέχνες που είναι απόλυτα καταξιωμένοι και γνωστοί παγκοσμίως, αλλά και τη βαθιά σύνδεση με την τοπική κουλτούρα. Τα σύγχρονα luxury boutique ξενοδοχεία επενδύουν σε προγράμματα artists-in-residence, προσκαλώντας δημιουργούς να ζήσουν στους χώρους τους και να παράγουν custom έργα επηρεασμένα από τον προορισμό, μια κίνηση που προσφέρει στο interior design αίσθηση αυθεντικότητας.
Η ελληνική πραγματικότητα με την Αθήνα στο επίκεντρο
Η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να λείπει από αυτό το παγκόσμιο μωσαϊκό. Στην καρδιά της πρωτεύουσας, το New Hotel ιδιοκτησίας του συλλέκτη Δάκη Ιωάννου, σχεδιασμένο από τους διάσημους Βραζιλιάνους σχεδιαστές Fernando και Humberto Campana, αποτελεί ένα ζωντανό έργο τέχνης από μόνο του. Στους χώρους του, η μόνιμη συλλογή περιλαμβάνει έργα κορυφαίων καλλιτεχνών, όπως: Jenny Holzer, Barbara Kruger και Jeff Koons, ένας από τους πιο αγαπημένους καλλιτέχνες του συλλέκτη. Παράλληλα, σε κάθε σουίτα υπάρχει μια custom εγκατάσταση από Έλληνα δημιουργό, ενώ το Art Lounge φιλοξενεί πάνω από 2.000 βιβλία τέχνης, προσφέροντας ένα ολοκληρωμένο καταφύγιο για τους εραστές του σύγχρονου design. Αντίστοιχα, το The Dolli στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας ενσωματώνει με μοναδικό τρόπο την κλασική αθηναϊκή αριστοκρατία με τη σύγχρονη τέχνη, αποδεικνύοντας ότι το curation είναι το νέο status symbol, καθώς ακόμα και στην πρόσοψη του κτηρίου κυριαρχεί το μνημειώδες γλυπτό με ανάγλυφα μάτια του Michael McDonough. Ένα έργο που τοποθετήθηκε για να λειτουργήσει ως σύγχρονος «καλλιτεχνικός διάλογος» με τον δημόσιο χώρο της πόλης. Τα υπερμεγέθη, χρυσά μάτια στην πρόσοψη του κτηρίου μοιάζουν να κοιτάζουν προστατευτικά την Αθήνα και την Ακρόπολη, αποτελώντας πλέον σήμα κατατεθέν και ισχυρό στοιχείο της οπτικής ταυτότητας του. Επιπλέον, παραδείγματα στην ελληνική περιφέρεια, όπως το Minos Beach Art Hotel στην Κρήτη, λειτουργούν εδώ και δεκαετίες ως open-air μουσεία, με τον κήπο τους να φιλοξενεί μόνιμες γλυπτικές εγκαταστάσεις που συνομιλούν με το μεσογειακό φως και το Αιγαίο.
Το μέλλον της φιλοξενίας
Γιατί όμως τα πολυτελή ξενοδοχεία επενδύουν τόσο έντονα στην τέχνη; Η απάντηση κρύβεται στο συναίσθημα και στη διαφοροποίηση. Σε μια αγορά όπου οι premium παροχές θεωρούνται δεδομένες, η τέχνη είναι που δημιουργεί μια μοναδική πνευματική σύνδεση με τον επισκέπτη. Παράγει αναμνήσεις, πυροδοτεί συζητήσεις και προσφέρει μια αίσθηση αποκλειστικότητας που δεν μπορεί να αντιγραφεί. Όταν ο επισκέπτης πίνει τον πρωινό του καφέ κάτω από έναν πίνακα του Picasso ή αντικρίζει ένα γλυπτό του Anish Kapoor, επιστρέφοντας στη σουίτα του, η εμπειρία του ταξιδιού αναβαθμίζεται. Τα πολυτελή ξενοδοχεία δεν είναι πλέον απλώς καταλύματα, αλλά οι νέοι Μαικήνες της σύγχρονης εποχής που τελικά επαναπροσδιορίζουν τον πολιτιστικό χάρτη και μετατρέπουν τη φιλοξενία σε μια ανώτερη μορφή τέχνης. Στην κορυφή της πυραμίδας του τουρισμού, ο ανταγωνισμός είναι αμείλικτος. Τα luxury brands χρειάζονται ένα μοναδικό στοιχείο ταυτότητας που δεν μπορεί να αντιγραφεί εύκολα από τους ανταγωνιστές. Μια custom-made εικαστική εγκατάσταση στην είσοδο ή μια αποκλειστική συλλογή πινάκων στους ορόφους προσδίδει στο ξενοδοχείο έναν χαρακτήρα μοναδικότητας. Το ξενοδοχείο παύει να είναι απλώς ένα κτίριο με δωμάτια και μετατρέπεται σε επιλεγμένο-συλλεκτικό προορισμό.
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση