Kι εκείνο το βράδυ, όπως κάθε φορά που περνάω την είσοδο που οδηγεί στην εσωτερική αυλή του εστιατορίου, ένιωσα τον μυστικό κήπο του να με γοητεύει πάλι όπως και την πρώτη φορά που επισκέφτηκα το Μικρό Καράβι. Λένε, πως κάποτε στη θέση του υπήρχε ένα θερινό σινεμά, αλλά σήμερα ο χώρος φιλοξενεί ένα από τα πιο κομψά, πιο ενδιαφέροντα, πιο ευχάριστα και πιο δροσερά – ακόμα και τα μεσημέρια – εστιατόρια της Χώρας της Τήνου.
Με μια ματιά στον κατάλογο εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι κουζίνα του σεφ Αντώνη Ψάλτη είναι καθαρά κυκλαδίτικη. Όχι επειδή ακολουθεί πιστά την τοπική μαγειρική παράδοση, αλλά επειδή κάθε του πιάτο είτε αποδίδει με το δικό του φρέσκο τρόπο τις προσωπικές του μνήμες από τις μαγειριές του τόπου του είτε γιατί αποτελεί μια ευκαιρία για να εξάρει τις γεύσεις των αγαπημένων του κυκλαδίτικων προϊόντων. Χαρακτηριστικά παραδείγματα, από το φετινό μενού, είναι εκείνη η (must try) σαλάτα με τα ψητά παντζάρια με φουντούκια και σκοτύρι Ίου (ένα πολύ ιδιαίτερο τυρί, με χαρακτηριστική αψάδα) αλλά και οι άγριες αγκινάρες του νησιού, τις οποίες σερβίρει με πουρέ καρότο, αρακά, άνηθο και τραγανές «κλωστούλες» τηγανητής πατάτας, που, κατά κάποιο τρόπο, λόγω των υλικών τους, δίνουν μια άλλη εκδοχή ενός κλασικού παραδοσιακού πιάτου, όπως οι αγκινάρες α λα πολίτα.
Από τα ζεστά ορεκτικά με κέρδισε η ανοιχτή πίτα με κιμά τηνιακού λουκάνικου, πρόβειο γιαούρτι και ρόκα. Επίσης μου άρεσε και παιχνίδι με το ψητό ανθότυρο Τήνου, που ήρθε πασπαλισμένο με τρίμμα αποξηραμένων φύλλων συκιάς, που έδιναν ένα ξεχωριστό άρωμα στο τυρί και συνδυάζονταν τέλεια με τα πεντανόστιμα κολοκύρια (τα στρογγυλά κολοκυθάκια του νησιού).
η κουζίνα του σεφ Αντώνη Ψάλτη είναι καθαρά κυκλαδίτικη, όχι επειδή ακολουθεί πιστά την τοπική μαγειρική παράδοση, αλλά επειδή κάθε του πιάτο είτε αποδίδει με το δικό του φρέσκο τρόπο τις προσωπικές του μνήμες από τις μαγειριές του τόπου του είτε γιατί αποτελεί μια ευκαιρία για να εξάρει τις γεύσεις των αγαπημένων του κυκλαδίτικων προϊόντων
Από τα κυρίως, αν τον έχουν, προτείνω τον φρέσκο βραστό μπακαλιάρο με τα ντόπια, άνυδρα ρεβίθια φούρνου ή και τα φρέσκα ζυμαρικά τους με κρέμα κοπανιστής, ξερά σύκα και φρυγανισμένο ψωμί με πάπρικα και σκόρδο – που μου θύμισε λίγο τα ισπανικά migas. Αν, αν προτιμάτε κάτι σε κρέας, δοκιμάστε εκείνο το all time classic, πεντανόστιμο μοσχαράκι γιουβέτσι με τριμμένο κεφαλοτύρι, το οποίο συνδυάστηκε τέλεια και με το τηνιακό μαυροτράγανο της Τ-Oinos Clos Segasta, αλλά και με το μαυροτράγανο από το μυκονιάτικο Μικροοινοποιείο Ξυδάκη, καθώς η μικρή, αλλά εμπεριστατωμένη και ελληνοκεντρική λίστα κρασιών στο Μικρό Καράβι (προτείνει κρασιά από τις Κυκλάδες, αλλά και από άλλες περιοχές της Ελλάδας) προσφέρεται για τέτοιου είδους οινικές «αντιπαραθέσεις».
Καθώς έφτασα μέχρι τα επιδόρπια ώρα να καταθέσω πως δεν θα πρέπει να φύγετε χωρίς να δοκιμάσετε την εξαιρετική κρέμα από τυρί πέτρωμα με ζελέ πορτοκάλι-μαστίχα και τραγανό φύλλο τσιμπητής τυρόπιτας, που για μένα συνοψίζει τη γλυκιά πλευρά της Τήνου – την οποία εμπνεύστηκε ο σεφ από τις τυρόπιτες που συνηθίζουν να φτιάχνουν στο νησί το Πάσχα. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το γλυκό του ριζότο, ένα είδος ρυζόγαλου με κρέμα ελληνικού καφέ, που ταίριαξε άψογα με τον επιδόρπιο ροδίτη του τηνιακού Οινοποιείου Βαπτιστή.
Σημειώνω, για όσους ενδιαφέρεστε, ότι αξίζει να επισκεφθείτε την κάβα τους η οποία φιλοξενείται στο παλιό χαμάμ του κτηρίου που μετέτρεψαν, εδώ και κάποια χρόνια σε κελάρι. Προσθέτω δε ότι κάθε Τρίτη και Πέμπτη, στο χώρο του χαμάμ από τις 13:00 -15:00 τα αδέλφια, Αντώνης και Σταυρούλα Ψάλτη προτείνουν στους λάτρεις του κρασιού, έμπειρους ή μη (για 2 έως 10 άτομα, με κράτηση), ένα γευσιγνωστικό δίωρο μύησης στον αμπελώνα των Κυκλάδων (με food & wine pairing) αλλά και γευσιγνωσίας ελαιολάδου.
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση