Η εμπλοκή της νέας, γενιάς στην οινοποιΐα από τον Μαλακώντα Ευβοίας της έχει προσδώσει έναν ιδιαίτερο δυναμισμό. Δυναμισμό που εκτός των άλλων έχει εκφραστεί και με αναδιοργάνωση και εμπλουτισμό της συλλογής των κρασιών της, με την πενταμελή σειρά Αγέλη να είναι από τις πλέον πρόσφατες.
Το Αγέλη Κυδωνίτσα με εντυπωσίασε σε παλαιότερη κριτική μου, όμως ξέρω ότι εδώ οι Λύκοι είχαν πιο δύσκολο έργο. Γιατί παρά την αδιαμφισβήτητη στόφα του το Chardonnay είναι πιο δύστροπο στην καλλιέργεια και την οινοποίηση του, ιδιαίτερα δε όταν προέρχεται από μια χρονιά που συγκαταλέγεται στις χειρότερες των τελευταίων ετών.
Για αυτήν την σειρά ο παραγωγός επιλέγει την πρώτη ύλη από αμπελώνες της Στερεάς, της Εύβοιας και της Νεμέας, με την εν λόγω cuvee να έχει ως πηγή την Άσκρη Βοιωτίας. Ο ιστότοπος του οινοποιείου δεν παρέχει καμία οινοποιητική ανάλυση, οπότε η πληροφόρηση για 6μηνη ωρίμανση σε βαρέλι προέρχεται από το διαδίκτυο. Δεν ξέρω αν το πρωτόκολλο έχει αλλάξει, η χρήση του ξύλου είναι τόσο διακριτική ή ο δοκιμαστής τόσο ανίκανος, εγώ πάντως δεν κατάφερα να εντοπίσω βαρέλι ούτε στην μύτη ούτε στο στόμα.
Το κρασί διαθέτει μια υποκίτρινη όψη χωρίς πράσινες αλλά ούτε και χρυσαφιές ανταύγειες, ενώ η χαμηλή αρωματική ένταση απαιτεί όλη την προσήλωση προκειμένου να αποκαλύψει μανταρίνι, γκρέιπφρουτ και λευκό αμύγδαλο. Βέβαια με την ώρα το πράγμα γλυκαίνει φέρνοντας στο προσκήνιο νότες αγελαδινού βουτύρου.
Το Chardonnay πολλές φορές υποφέρει από έλλειψη οξύτητας και νεύρου, όμως το Αγέλη διόλου δεν μπορεί να κατηγορηθεί για τέτοιες αδυναμίες. Μπορεί να μην διαθέτει εντυπωσιακό μάκρος και flavor αλλά είναι ολοζώντανο, λεμονάτο αλλά και αλμυρούτσικο στην επίγευση, δείχνοντας ότι θα παραμείνει απολαυστικό και το 2027.
Μόνο τα πολύ βαρελάτα Chardonnay μπορεί να μην δείξουν την σαφή προτίμησή τους στο Stolzle Revolution Red και αυτή εδώ σίγουρα δεν είναι η περίπτωση, με το εν λόγω ποτήρι αλλά και το σερβίρισμα στους 9-11οC να μεγιστοποιούν την συμπύκνωση. Το μέσο βάρος και η ισορροπημένη γεύση του το καθιστούν ευέλικτο στο τραπέζι, όμως οι αμπελοντολμάδες, τα φασολάκια λαδολέμονο αλλά και τα ζυμαρικά με γαρίδες σίγουρα θα διαπρέψουν πλάι του.
Το κύρος και η φήμη του Chardonnayπάντα βάζουν ένα τιμολογιακό «καπέλο», οπότε με 18-19€ μπορεί κανείς να φέρει καλύτερα κρασιά (ακόμα και ομογάλακτα) στο ποτήρι του. Ωστόσο αυτό διόλου δεν μειώνει την συγκεκριμένη προσπάθεια, αφού δεν μπορώ να σκεφτώ πολλά 24αρια Chardonnayπου θα ήθελα να φέρω στο ποτήρι μου αντί του Αγέλη.
Βαθμολογία: 7/10.
- 0 - 4
- Κακό
- 4.5 - 5
- Μέτριο
- 5.5
- Αποδεκτό
- 6 - 6.5
- Καλό
- 7 - 7.5
- Πολύ Καλό
- 8 - 8.5
- Εξαιρετικό
- 9 - 10
- Άριστο
| 0 - 4 | 4.5 - 5 | 5.5 | 6 - 6.5 | 7 - 7.5 | 8 - 8.5 | 9 - 10 |
| Κακό | Μέτριο | Αποδεκτό | Καλό | Πολύ Καλό | Εξαιρετικό | Άριστο |
| *«βελάκι-σύμβολο»: το βελάκι προς τα πάνω, δεξιά από τον βαθμό, αν εμφανίζεται, συμβολίζει εστιατόριο που είναι κοντά στο να ανέβει το επόμενο βαθμολογικό σκαλοπάτι. | ||||||
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση