Το κατάστημα βρίσκεται ακριβώς απέναντι από τον σταθμό του Ηλεκτρικού και πίσω από το εγχείρημα εκτός από τον Στέλιο είναι και ο Γιάννης Παπαγεωργίου. Ο μάγειρας της παρέας μου εξήγησε ότι το μαγαζί στήθηκε γιατί ήθελε περισσότερο χρόνο για τον εαυτό του και να έχει τη δυνατότητα να κανονίζει αυτός το πρόγραμμά του.
Έφτασα βραδάκι Σαββάτου και στο τσακ πρόλαβα τον χοιρινό γύρο, ο οποίος στήνεται κομμάτι κομμάτι μέσα στην κουζίνα του Hungry Granny. Το τυλιχτό που δοκίμασα ήταν πεντανόστιμο και αν σκεφτεί κανείς ότι κοστίζει 3.70, θεωρώ ότι είναι από τα κορυφαία εκεί έξω σε σχέση ποιότητας-τιμής. Ενδιαφέρον έχει και ο τρόπος που προσεγγίζεται ο γύρος κοτόπουλο. Μαριναρισμένο φιλέτο από μπούτι, ψήνεται πάνω στη σχάρα και στη συνέχεια ψιλοκόβεται για να μπει μέσα στην πίτα, η οποία φτάνει καθημερινά στο μαγαζί από το πασίγνωστο εργαστήριο του Σταμάτη στο Περιστέρι. Τα παιδιά μου είπαν ότι ήδη υπάρχουν αρκετές παραγγελίες γύρου κοτόπουλου με συνοδευτικό βραστά λαχανικά ή ρύζι πράγμα που σημαίνει ότι η περιοχή περιμετρικά σφύζει από γυμναστήρια και διατροφολόγους.
Από τα σουβλάκια, η προβατίνα ήταν εξαιρετική και τα χοιρινά τίμια, αλλά εκείνα που ξεχώρισα ήταν τα μοσχαρίσια Black Angus. Πολύ νόστιμα, σωστά ψημένα και με βουτυρένια υφή. Ο Στέλιος ήταν κατηγορηματικά αρνητικός για τα τελευταία, όταν τον ρώτησα αν θα τα έβαζε μέσα σε πίτα. Θέλει η γεύση του κρέατος να παραμένει ξεκάθαρη, χωρίς να χάνεται ανάμεσα στα υλικά ενός τυλιχτού.
Μέσα σε όλα τα παραπάνω, ήρθε στο τραπέζι μια ελληνική σαλάτα με φέτα, κρίταμο, κάπαρη και ελιές χωρίς το κουκούτσι τους που ήταν ότι έπρεπε για μερικές βούτες στο παρθένο ελαιόλαδο από τον Άγιο Λουκά Ευβοίας, με τις πίτες που υπήρχαν στις μερίδες. Η χειροποίητη τυροκαυτερή είχε ωραία ένταση, το τζατζίκι ήταν τόσο ελαφρύ που άνετα κανόνιζες ραντεβού στη συνέχεια ενώ πολύ καλή ήταν και η «κόκκινη» σάλτσα ντομάτας που ταίριαξε γάντι με το κεμπάπ και το μπιφτέκι που ζυμώνονται με φρέσκο κιμά καθημερινά. Στα επόμενα σχέδια της κουζίνας είναι μια σος ταρτάρ καθώς και η δική της μαγιονέζα.
Και ενώ με όλα αυτά θα περίμενε κανείς από τα ηχεία του Hungry Granny να ακούγεται αρχοντορεμπέτικο, οι μουσικές επιλογές βασίζονται στο αυστραλιανό hip-hop των 90s κάνοντας την ενέργεια του χώρου ιδιαίτερη και με θετικό πρόσημο. Ο Γιάννης έχει ζήσει κάποια χρόνια στην Αυστραλία και ήθελε να βάλει στο μαγαζί κάτι από εκείνη την περίοδο της ζωής του που τον ακολουθεί μέχρι και σήμερα.
Αν και μια βδομάδα λειτουργίας είναι μικρό διάστημα, το γεγονός ότι όταν έφτασα ο γύρος είχε σχεδόν εξαντληθεί δείχνει ότι η γειτονιά του Hungry Granny έχει αντιληφθεί τι συμβαίνει μέσα στην κουζίνα. Παρόλο που οι θέσεις στο εσωτερικού του μαγαζιού είναι αρκετά περιορισμένες, σκοπός είναι επιστρέψω με μεγαλύτερη παρέα αυτή τη φορά, ώστε να δοκιμάσω και όλα τα υπόλοιπα καλούδια του καταλόγου.
Info: Δρυόπων 3, Άνω Πετράλωνα, τηλ: 210 3413030
Φωτογραφίες: Σάββας Στανής
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση