Μια βόλτα στις ιδιαίτερες γεύσεις της Βιέννης

Φωλιασμένη στις όχθες του Δούναβη, από Κέλτικο οικισμό και Ρωμαϊκό στρατόπεδο, η Βιέννη επεκτάθηκε και αναδείχθηκε σε εμπορικό κέντρο και αργότερα σε αυτοκρατορική πόλη. Σήμερα, στους δρόμους της συναντιέται το γαλαζοαίματο παρελθόν της με τη σύγχρονη εποχή ενώ οι ρυθμοί της παραμένουν χαλαροί. Με διάσημη Φιλαρμονική Ορχήστρα, ξακουστή Όπερα και υπέροχα μουσεία, η πόλη κατέχει προνομιακή θέση στη λίστα των πιο σημαντικών προορισμών της Ευρώπης για τέχνες και μουσική.

Η Αυστριακή πρωτεύουσα φημίζεται όμως και για την κουλτούρα των café της, την οποία ενέταξε η UNESCO στο Εθνικό Κατάλογο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της χώρας το 2011. Τo Café Central, στο ιστορικό κέντρο, είναι η επιτομή του πολιτισμού των βιεννέζικων café. Μέσα στα εκατόν πενήντα χρόνια της ιστορίας του, φιλοξένησε θρυλικές προσωπικότητες, όπως ο Trotsky και ο Freud. Παραμένει ένα από τα πιο δημοφιλή café της πόλης και, ως αναμενόμενο, οι ουρές που σχηματίζονται μπροστά στην πόρτα του είναι συνήθως μεγάλες. Εδώ «γνωρίστηκα» με τον πιο αγαπημένο ίσως καφέ της Βιέννης, τον Wiener melange (εσπρέσο με ζεστό γάλα και αφρόγαλα), αλλά και τον Franziskaner (εσπρέσο με ζεστό γάλα και βελούδινη σαντιγί) που μου άρεσε ιδιαίτερα. Την εμφάνισή τους στην πόλη έχουν κάνει και specialty coffee shops. Ξεχωριστό ανάμεσά τους είναι το Gota («σταγόνα» στα ισπανικά) Coffee Experts, των αδερφών Markus και Katharina Brun. Το 2025, το Gota βρέθηκε στην τρίτη θέση της παγκόσμιας λίστας του The World’s 100 Best Coffee Shops και κατέκτησε την πρώτη θέση της Ευρωπαϊκής. Εξαιρετικός ήταν ο εσπρέσο Halo Beriti από την Αιθιοπία, με ήπια οξύτητα και ελαφρά φρουτώδη γεύση, καθώς και ο Brazil, με απαλό σώμα και γευστικές νότες σοκολάτας και δημητριακών.

Ταιριαστός σύντροφος του καφέ είναι οι γλυκές λιχουδιές. Στην κορυφή των προτιμήσεών μου βρέθηκε το απόλυτα εθιστικό Kaiserschmarrn – ένα χρυσαφένιο και «σπασμένο» σε κομμάτια pancake με ελάχιστες, βουτηγμένες σε ρούμι, σταφίδες και κομψά καραμελωμένη επιφάνεια. Όταν μπει στο πιάτο, πασπαλίζεται με ζάχαρη άχνη και σερβίρεται με ζεστή κομπόστα δαμάσκηνων με ρούμι αλλά και σαντιγί, για όσους το επιθυμούν. Ιδρυμένο το 1786, το Café Demel (φωτό επάνω) θεωρείται ένας από τους πιο γνωστούς και σεβαστούς «ναούς» για Kaiserschmarrn στην πόλη ενώ γευστικότατο είναι και το μεστό apfelstrudel (μηλόπιτα). Εμφανίζεται και αυτό με ένα διάφανο σχεδόν μανδύα ζάχαρης άχνης και συνοδεύεται από ζεστή σος βανίλια. Στο Café Sacher, έχοντας φόντο την Όπερα της Βιέννης, δοκίμασα την εμβληματική Sachertorte (φωτό κάτω) – ένα πλούσιο, πυκνό κέικ σοκολάτας με πολύ λεπτή στρώση μαρμελάδας βερίκοκο στο εσωτερικό και σοκολατένιο γλάσο στην επιφάνειά του που σερβίρεται με άγλυκη σαντιγί. Αν και λάτρης της σοκολάτας, με κέρδισε η αέρινη Malakofftorte με στρώσεις από σαβαγιάρ, σαντιγί και αμύγδαλο.

Μοναδικό είναι και το reingerl, με πλούσια βουτυράτη γεύση και ανεπαίσθητη τραγανότητα στο περίβλημά του. Φτιάχνεται παραδοσιακά με μέλι (honigreingerl) αλλά παρουσιάζεται και σε εποχιακές εκδοχές, όπως αυτή με βερίκοκα που χαρίζουν φρεσκάδα και ντελικάτες γλυκές πινελιές. Το γεύθηκα στο DasTHO Bäckerei των Paul Thomann και Marie Weindlmayr (φωτό κάτω), ένα φούρνο νέας γενιάς με έμφαση στις αγνές, βιολογικές πρώτες ύλες. Η σπιτική του φιλοξενία και η νοστιμιά των προϊόντων του τον ανέδειξε σε προσωπικό μου αγαπημένο. Πέρα από το reingerl, απόλαυσα μια εξαιρετική μπαγκέτα με ζαμπόν και πίκλες καθώς και σάντουιτς με κίτρινο τυρί και βούτυρο που έλαμπε στην απλότητά του.

Στο bakery Joseph Brot ευχαριστήθηκα το αφράτο kipferl (μεταφράζεται σε «μισοφέγγαρο» και είναι ο πρόγονος του κρουασάν) ενώ στο αρτοποιείο Öfferl το απίθανο ψωμάκι τους με μέλι. Και τα δύο bakeries προσφέρουν βιολογικά προϊόντα και έχουν αρκετά πόστα στη Βιέννη, μερικά εκ των οποίων διαθέτουν και a la carte μενού, κυρίως με πιάτα αυγών, σάντουιτς και γλυκών επιλογών, όπως Frenchtoast και πουτίγκα. Στο boulangerie – pâtisserie PARÉMI εκπληκτικά ήταν το κρουασάν βουτύρου καθώς και το pain aux raisins με όμορφα τραγανή ζύμη, απαλή στρώση κρεμ πατισιέ και σταφίδες. Στην ετικέτα της βιτρίνας αναγράφεται ως escargot, εξαιτίας του σπειροειδούς σχήματός του, που θυμίζει σαλιγκάρι. Με πάνω από πεντακόσια χρόνια ιστορίας, το Bäckerei Arthur Grimm είναι ο πιο παλιός φούρνος της πόλης με παραδοσιακά εδέσματα και μεγάλη γκάμα gluten-free αρτοσκευασμάτων.

Άκρως αμαρτωλές αλλά πολύ ευχάριστες είναι οι στάσεις στα περίφημα Wiener Würstelstände, τα οποία προστέθηκαν στον Εθνικό Κατάλογο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Αυστρίας το Νοέμβριο του 2024. Οι χαρακτηριστικές καντίνες με τα πληθωρικά λουκάνικα πιάνουν πόστο σε πολλά σημεία της πόλης – πάνω σε πεζόδρομους και πλατείες, σε γωνιές δρόμων αλλά και στα πάρκα που στολίζουν τις όχθες του Δούναβη – και γίνονται σημείο συνάντησης κατοίκων και τουριστών, κάθε ηλικίας και κοινωνικής τάξης. Το Würstelstand LEO είναι η παλαιότερη καντίνα της Βιέννης και συνεχίζει να σερβίρει μεγάλη ποικιλία σε hot dogs ενώ το Zum Scharfen Rene είναι για τους πραγματικούς λάτρεις των έντονα καυτερών γεύσεων. Εκεί ξεχωρίζει το burenwurst scharf – μεστό λουκάνικο με καρυκεύματα και καπνιστή, πικάντικη γεύση. Το Alles Wurscht, του γνωστού σεφ Sebastian Neuschler, θεωρείται καντίνα νέας γενιάς με σπιτικά προϊόντα, αρκετά εκ των οποίων έχουν υποστεί ζύμωση. Μου άρεσαν πολύ το αρωματικό, με umami γεύση curry wurst με κέτσαπ κάρυ και koji κάρυ σκόνη και οι πατάτες με τρούφα. Το συγκεκριμένο stand διαθέτει και επιλογές που δεν συναντά κάνεις σε άλλα του είδους, όπως τηγανιτό καλαμάρι και steaktartar. Στο Wiener Würstelstand (φωτό παρουσίασης άρθρου) η σφραγίδα βιολογικής ποιότητας είναι απόλυτα εμφανής στα πεντανόστιμα λουκάνικά του. Δοκίμασα το Bosna (μακρόστενο ψωμάκι με δύο λεπτά λουκάνικα, μουστάρδα, κρεμμύδι και κάρυ) και το δημοφιλές λουκάνικο käsekrainer, στο οποίο το ψιλοκομμένο κρέας ενώνεται με λεπτά κυβάκια τυριού που λιώνουν στο ψήσιμο και χαρίζουν ακόμη πιο γεμάτη γεύση. Άξιο δοκιμής είναι και το ψητό καλαμπόκι με πικάντικη σος.

Διεθνώς γνωστή δημιουργία της βιεννέζικης κουζίνας είναι και το σνίτσελ. Ακολουθώντας τη συμβουλή αρκετών ντόπιων, επισκέφθηκα το οικογενειακό εστιατόριο Figlmüller (φωτό επάνω) στο ιστορικό κέντρο της πόλης που άνοιξε για πρώτη φορά τις πόρτες του το 1905. Αποτελούμενο από δωμάτια με μοντέρνα διακόσμηση και παραδοσιακές πινελιές, ξύλινα τραπεζοκαθίσματα και δερμάτινους καναπέδες, το Figlmüller έχει ανεπιτήδευτη, σχεδόν σπιτική ατμόσφαιρα. Τόσο το κλασικό Wiener Schnitzel με μοσχαράκι γάλακτος όσο και το Figlmüller Schnitzel με χοιρινό κατέφθασαν χρυσαφένια και νοστιμότατα, με τρυφερό κρέας και απαλά τραγανή κρούστα από το αρτιστικό τους τηγάνισμα.

Όντας η μοναδική πρωτεύουσα στον κόσμο με αμπελώνες μέσα στα όρια της πόλης, η Βιέννη διαθέτει και αξιόλογα winebars όπου μπορεί κανείς να μάθει και να γευθεί τις διάφορες ποικιλίες των κρασιών της, ανάμεσά τους το Grüner Veltliner, το Riesling και το ιδιαίτερο, πολυποικιλιακό Wiener Gemischter Satz, ένα λευκό κρασί με γήινο χαρακτήρα και ντελικάτη, φρουτώδη γεύση. Το Heunisch & Erben είναι ένα από τα πιο σικάτα wine bars της πόλης ενώ η ατελείωτη λίστα των κρασιών του το αναδεικνύει σε «σχολείο» του βιεννέζικου – και όχι μόνο! – οινικού πλούτου. Καλή επιλογή για «οινοχαλάρωση» στην Αυστριακή πρωτεύουσα είναι και το Wein & Co. Βρίσκεται στην καρδιά της Βιέννης και διαθέτει μεγάλη λίστα κρασιών σε ποτήρι καθώς και πολλά φυσικά κρασιά. 

*Φωτογραφίες: Άννα Τασιούλα