Παρά τον άσχημο καιρό, το απόγευμα ξεκίνησε όπως πρέπει να ξεκινά μια καλή ακουστική εμπειρία: χαλαρά, με τους φίλους του FNL να φτάνουν από τις 19.00 στο υπέροχα διαμορφωμένο salon της Anquan και με ένα ποτήρι κλασικό Dalmore 12άρι στο χέρι. Δίπλα του, μικρά συνοδευτικά, αλλαντικά, bites και ό,τι χρειάζεται για να ανοίξει η διάθεση πριν μπει κανείς στον πυρήνα της βραδιάς, με το βλέμμα του David Bowie να παρακολουθεί από έναν μεγάλο πίνακα του Βασίλη Αντωνάκου πάνω από τους εμβληματικούς ενισχυτές της Mclntosh (πατήστε για να διαβάσετε στο σχετικό Story of Perfection του Κώστα Παπαζέτη). Ήταν το πρώτο σημάδι ότι στον συγκεκριμένο χώρο ο ήχος δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως τεχνολογία αλλά ως γενικότερη κουλτούρα και αισθητική.
Οι θέσεις γέμισαν γρήγορα, το event ήταν ούτως ή άλλως περιορισμένων συμμετοχών. Όταν ξεκίνησε, ο Nicholas Bernand, CEO της Anquan στην Ελλάδα, πήρε πρώτος το λόγο. Με ένα τρόπο απλό και γοητευτικό, μας πέρασε μέσα από την ιστορία της ακρόασης, από τη μηχανική εποχή του γραμμοφώνου, στο βινύλιο, στο CD και τελικά στον σύγχρονο ψηφιακό ήχο. Η κουβέντα, φυσικά κατέληξε στο σήμερα, στους ενισχυτές της Mclntosh, στη φιλοσοφία της Sonus Faber και ουσιαστικά στη σημασία που έχει η πραγματική ποιότητα όταν αναφερόμαστε στον ήχο.
Αμέσως μετά, ο Σίμος Ταγαράς, brand manager της Concepts Greece πέρασε τη σκυτάλη από τον ήχο στο ουίσκι. Μίλησε για την ιστορία του, τα είδη του, και το πως το Dalmore με την εμμονή του στη λεπτομέρεια, στο αποστακτήριο, στο βαρέλι και στην όλη διαδικασία, έχει καταφέρει να ξεχωρίζει σε μια κατηγορία γεμάτη αριστοτεχνικές ετικέτες όπως αυτή των single malts. Κάποια στιγμή οι δύο ομιλητές συναντήθηκαν στο ίδιο συμπέρασμα: όπως το ξύλο του βαρελιού καθορίζει τον χαρακτήρα ενός whisky, έτσι και το ξύλο ενός ζεύγους ηχείων ανεβάζει επίπεδο την ακρόαση. Και τελικά, είτε μιλάς για hi-fi είτε για whisky, η ποιότητα είναι αντικειμενική, όσο κι αν οι προσωπικές προτιμήσεις διαφέρουν.
Το “ταξίδι” μας συνεχίστηκε στα ηχεία. Ακούσαμε διαφορετικά συστήματα, διαφορετικούς χαρακτήρες ήχου, και όσο ανέβαινε η ένταση της εμπειρίας, ανέβαιναν και οι ετικέτες του Dalmore: από πιο προσιτές σε εκείνες με μεγαλύτερη πολυπλοκότητα. Οι εναλλαγές ανάμεσα στα συστήματα με McIntosh, Sonus Faber, Moon by Simaudio, ακόμη και μια υπενθύμιση των Marten που είχαν μόλις πουληθεί, έδιναν στη βραδιά μια φυσική κλιμάκωση. Σε ένα από τα στάδια, η ακρόαση συνέπεσε με το Dalmore 18yo, ένα whisky με πιο ώριμο χαρακτήρα και καθαρές νότες μπαχαρικών και ξύλου. Είχε ενδιαφέρον πως η παρουσία του ταίριαζε με τον πιο “ανοιχτό” ήχο του setup που σε αγκάλιαζε αρμονικά, σαν να συναντιούνταν για λίγο δυο διαφορετικές μορφές λεπτομέρειας. Η παράλληλη εξέλιξη ήχου και whisky έδινε στην εμπειρία μια πολύ όμορφη συνέχεια. Η σύγκριση ανάμεσα σε κάθε στάδιο της ακρόασης και κάθε γουλιά ουίσκι έδινε στην βραδιά έναν ωραίο ρυθμό που κατέληξε να πάρει μορφή ενός masterclass αισθήσεων.
Όταν ολοκληρώθηκε το masterclass, άνοιξε ο χώρος για προσωπικές ακροάσεις. Όποιος ήθελε έβαζε το δικό του αγαπημένο κομμάτι και το άκουγε όπως πιθανότατα δεν το έχει ξανακούσει ποτέ. Υπήρχαν και μερικοί που έφεραν τα δικά τους βινύλια, αποφασισμένοι να δοκιμάσουν πώς “γράφουν” σε ένα premium setup. (shout out σε αυτόν που ζήτησε να ακούσει TOOL και δεν ήμουν εγώ).
Το Audio & Whisky Masterclass ήταν από εκείνα τα events που δείχνουν ξεκάθαρα τι σημαίνει προσεγμένη εμπειρία. Η Anquan παρείχε τον χώρο και την τεχνογνωσία, το Dalmore πρόσφερε τις σωστές ετικέτες και το αποτέλεσμα ήταν μια βραδιά που ανέβασε τον πήχη τόσο στο κομμάτι του ήχου όσο και στο whisky, ακριβώς όπως περιμένει κανείς από μια διοργάνωση του FNL.
*Photos Panos Smirniotis
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση